گربه شنی ایرانی

کشور ایران با توجه به موقعیت جغرافیایی خود، از تنوع زیستی بسیاری برخوردار است که گونه‌ی گربه شنی ایرانی نیز جزئی از این محیط است. مشاهده گربه ‌ها در سطح شهر، به عنوان حیوان خانگی در منازل و حتی گونه‌ های وحشی ‌تر آن ‌ها در جنگل‌ و کوهستان ‌‌ها امری مرسوم تلقی می شود. اما با این حال نوعی گربه نیز وجود ددارد که در بیابان زندگی می کند. در ادامه با ما همراه باشید تا در مورد این گونه‌ی نادر بیشتر بدانیم.

"<yoastmark

معرفی گربه شنی

این گربه از نظر جثه، کمی از گونه‌ی خانگی بزرگتر ‌بوده و وزن آن‌ها بین 1.5 تا 4.6 کیلوگرم است. اندازه بدن‌‌ این حیوانات نیز به 39 تا 52 سانتی‌متر می‌رسد. رنگ این گربه ها، قهوه‌ای-‌خاکستری (کمرنگ) است که این طیف رنگ هرچه به شکم گربه نزدیک‌تر شده، کمرنگ‌ تر می‌شود. از دیگر الگوهای ظاهری گربه شنی ایرانی می‌توان به دست و پای کوچک‌، چشمان بزرگ اشاره کرد. همچنین خط‌ های سیاه یا پرنگی که معمولا روی پاهایشان وجود دارد. از ویژگی های دیگر آن میتوان به گوش‌هایی اشاره کرد که نسبت به گربه‌ های معمولی، بزرگ و پرموتر می باشد. گربه شنی شنوایی فوق‌العاده قوی دارد. این گونه حتی امواج ماورای صوت ناشی از حرکت جانوران در زیرزمین را نیز دریافت می‌کند.

"<yoastmark

این گونه جز در مواقع جفت گیری، حیوانی انزوا طلب است. در اواسط زمستان جفت‌ گیری کرده و به طور احتمالی ۲ بار در سال تولید مثل می‌کند. حیوان ماده بعد از حدود ۶۳ روز ۲ تا ۴ بچه نابینا به دنیا می‌ آورد. چشم ‌های نوزادان بعد از ۲ هفته باز می‌شوند. این گربه به صورت انفرادی زندگی می‌کند و شبگرد است و روزها در سوراخی کم‌ عمق به استراحت می‌پردازد. حفر این گودال ها سبب می شود که گربه شنی بهتر برای شکار کند و همچنین از سرمای شب و گرمای روز در امان باشد. در کف پنجه ‌های آنها موهای بلند قهوه‌ای یا سیاه میروید که پنجه‌ها را می‌پوشاند و آن‌ها را از گرمای شدید کویر حفظ می‌کند. همچنین با پراکندن وزن بدن موجب می‌شود به‌ خوبی روی شن‌های روان حرکت کنند.

"<yoastmark

گربه شنی می‌تواند از درخت بالا برود و به شکار جوندگان، مارمولک‌ ها، پرندگان و حشرات می‌رود. گربه شنی از پستانداران کوچک به‌ویژه دوپاها و گاهی هم از خرگوش و خزندگان تغذیه می‌کند. گربه ‌های شنی توانایی آن را دارند که مدت زمان بسیار زیادی را بدون نوشیدن آب زنده بمانند. آن ها زمانی که به آب دسترسی ندارند، آب مورد نیاز خود را از خوردن شکار تأمین می‌کنند.

زیستگاه

چنانکه پیش تر اشاره شد این گونه در نواحی بیابانی زندگی میکند. این گربه در ایران در پارک ملی کویر، مناطق جنوبی کویر لوت در استان کرمان، منطقه دشت سمسور شهرستان ایرانشهر، محدوده دوشاخ در منطقه حفاظت ‌شده توران در استان سمنان، پناهگاه حیات وحش بختگان، منطقه حفاظت ‌شده بهرام گور و منطقه شکار ممنوع دره‌ باغ بوانات در فارس، غرب پناهگاه حیات وحش عباس ‌آباد و منطقه حفاظت ‌شده موته در اصفهان زیست می‌کند؛ همچنین در دشت ترکمن ‌صحرا و نواحی شمالی خراسان رضوی نیز دیده شده‌ است. گونه هایی از گربه شنی در بیابان های شمال آفریقا، عربستان، آسیای مرکزی و پاکستان نیز دیده شده است.

"<yoastmark

بهترین عکس های هفته

در این پست شاهد بهترین عکس های هفته ارسالی از طرف کاربران، به همراه مشخصات صاحبان آثار می باشیم. این آثار از طریق پنل اینستاگرام با مجموعه آیتوریسما به اشتراک گذاشته است. افراد می توانند همواره جهت ارسال عکس های خود از طریق هشتگ آیتوریسما و یا از راه دایرکت اقدام فرمایند. علاقمندان می توانند آثار خود را جهت  بازنشر در صفحه اینستاگرام ما از طریق دایرکت و با هشتگ ارسال نمایند. بهترین عکس های هفته در صفحه اینستاگرام و وب سایت بازنشر داده خواهند شد. علاوه بر بازنشر روزانه عکس های ارسالی کاربران، مسابقات عکاسی با موضوعات خاص نیز هر هفته در پنل اینستاگرام برگزار می شود. در ادامه روش های ارسال عکس شرح داده خواهند شد:

ارسال از طریق دایرکت و هشتگ ما در اینستاگرام و شرکت در مسابقه های عکس هفتگی

ارسال آثار از طریق بخش مربوط به آپلود عکس در وب سایت و همچنین شرکت در نمایشگاه های مجازی

صفحه اینستاگرام @itourisma

هشتگ آیتوریسما #itourisma

بهترین عکس های هفته

 

عمارت عالی قاپو

عمارت عالی قاپو

نام: عمارت عالی قاپو
مکان: ایران، استان اصفهان، اصفهان

عکاس: @muntazir_mehdi_m

 

تالاب گلمرز

تالاب گلمرز

نام: تالاب گلمرز
مکان: ایران، استان آذربایجان غربی، ارومیه

عکاس: ali.mobilegraphy.73@

 

کاخ چهلستون

کاخ چهلستون

نام: کاخ چهلستون
مکان: ایران، استان اصفهان، اصفهان

عکاس: @yaldarte

 

رشت

رشت

نام: رشت
مکان: ایران، استان گیلان، رشت

عکاس: @r.jouri.photos

 

مسجد جامع تبریز

مسجد جامع تبریز

نام: مسجد جامع تبریز
مکان: ایران، استان آذربایجان شرقی، تبریز

عکاس: @keyvan.k.photography

 

پل کابلی لالی

پل کابلی لالی

نام: پل کابلی لالی
مکان: ایران، استان خوزستان، لالی

عکاس: @foroud.karimi.60

 

حرم امام رضا

حرم امام رضا

نام: حرم امام رضا
مکان: ایران، استان خراسان رضوی، مشهد

عکاس: @m.s_r.b

 

بندر لنگه

بندر لنگه

نام: بندر لنگه
مکان: ایران، استان هرمزگان، بندر لنگه

عکاس: @mitra_ghafoorinezhad44

 

تیمچه بازار قم

تیمچه بازار قم

 

بهترین عکس های هفته پس از بازنشر در صفحه اینستاگرام، در وب سایت آیتوریسما نیز منتشر داده خواهند شد. علاقمندان می توانند از طریق اطلاعیه های منشر شده در وب سایت و صفحه اینستاگرام، از برنامه های مسابقات و  همچنین همکاری در تهیه کتب گردشگری اطلاع پیدا کرده و از طریق ارسال عکس با مجموعه آیتوریسما همکاری داشته باشند. برای ارسال آثار از طریق هشتگ و دایرکت اینستاگرام، همچنین بخش آپلود عکس در وب سایت، جهت بازنشر، نیز می توانید اقدام فرمایید. برای مشاهده و اطلاع از برنامه های متنوع آیتوریسما، وب سایت و شبکه های اجتماعی ما را دنبال نمایید.

آثار برگزیده مسابقه کوه دماوند

آثار برگزیده مسابقه عکس کوه دماوند طی برگزاری نظرسنجی در صفحه اینستاگرام آیتوریسما، در این پست معرفی خواهند شد. در خلال مسابقه عکس کوه دماوند، آثار ارسالی از نقطه نظر مخاطبان مورد سنجش کاربران قرار گرفتند. در ادامه پس از مرور مطلبی کوتاه درباره کوه دماوند، به معرفی آثار منتخب خواهیم پرداخت.

کوه دماوند

کوه عظیم و باشکوه دماوند، همواره نقش پررنگی در تاریخ و ادبیات پارسی داشته است. این کوه ملی چنان که در ادبیات و افسانه ها نیز از آن یاد شده است، مظهر استقامت و پایداریست. دماوند که بلند ترین کوه ایران و خاور میانه می باشد در بخش مرکزی رشته کوه البرز جای گرفته است. زمانی که آسمان صاف باشد، این کوه از شهر های قم، تهران، سواحل جنوبی دریای خزر و ورامین قابل رویت است.طبق بررسی های بعضی از آتشفشان شناس های ایرانی و بنا به سن سنگ های حاصل از فوران آتشفشان های مختلف می توان گفت آخرین فعالیت های آتشفشانی این کوه به 7 هزار سال پیش و 4 هزار سال قبل تعلق دارد.

در حوالی کوه دماوند، پنج رودخانه جاریست. از این رودخانه ها با نام های رودخانه لار و دیو آسیاب در غرب قله دماوند،رودخانه هراز در جنوب و شرق کوه دماوند، رودخانه پنج آب یا پنج او در شرق کوه دماوند و همچنین رودخانه تینه در شمال این کوه یاد می شود. در بسیاری از اسناد تاریخی این قله نام های بسیار متفاوتی مانند (بیکنی) یا (جبل لاجورد)نامیده شده است. اما نام این کوه در بسیاری از منابع تاریخی به دو صورت (دنباوند) و (دماوند) ذکر شده است. همچنین دارای نام های باستانی دیگری است که میتوان از آنها به (دباوند) اشاره کرد. دماوند در لغت نامه به معنای دم و دود و بخار می باشد. کوه دماوند به لحاظ ارتفاع زیاد آن در رده‌ی دوازدهم بلندترین قله های جهان دارد.

آثار برگزیده کوه دماوند

 

کوه دماوند

کوه دماوند

عکاس: @parviz.falahatkar

 

کوه دماوند

کوه دماوند

عکاس: @hossein__zeinali
کوه دماوند

کوه دماوند

کوه دماوند

کوه دماوند

عکاس: @farhaad_hamrah
کوه دماوند

کوه دماوند

عکاس: @hamed_qane

 

کوه دماوند

کوه دماوند

عکاس: @hamid.asvad

 

کوه دماوند

کوه دماوند

عکاس: @iranziba2019
کوه دماوند

کوه دماوند

عکاس: @hossein_safdari

 

کوه دماوند

کوه دماوند

عکاس: @my_pics1390

 

کوه دماوند

کوه دماوند

عکاس: @mansoor.heydaryan

دره شیرز

دره شیرز جزء جاذبه های طبیعی عجیب و خارق العاده غرب کشور محسوب می شود. این پدیده طبیعی، فرهنگی و تاریخی، در جلسه شورای ثبت و تعیین حریم آثار تاریخی در تاریخ 26 آذرماه 93 در فهرست آثار طبیعی کشور به‌ثبت ملی رسیده ‌است.

موقعیت جغرافیایی

در نقطه تلاقی سه استان کرمانشاه، ایلام و لرستان، و در مختصات N334928 و E472950 قرار گرفته است. وجود سایت‌های غنی دوره‌های سنگ و دوره برتر در این دره سبب شده است که سازمان های ذی ربط، توجه ویژه ای بدان داشته باشند. شیرز در اصل دره‌ای است به طول 5 کیلومتر که از روستای گُدار گَه تا کنار رودخانه‌ سیمره ادامه دارد. برای سفر به این دره شگفت انگیز، باید 55 کیلومتر مانده به کوهدشت لرستان، در بخش زردلان، وارد جاده‌ اولاد قباد شوید.  دو کیلومتر انتهایی مسیر یک جاده‌ خاکی است و با عبور از دیواره‌ سنگی بلند مسیر پیاده‌روی به سوی تنگه شروع می‌شود. آب و هوای مساعد در سراسر سال و دسترسی آسان به دره، سبب شده است که بازدیدکنندگان بسیاری به دره شیرز بیایند.

"<yoastmark

گرند کانیون ایران

این تنگه که با صخره‌ها و دیواره‌هایی با ارتفاع 150 تا 200 متر محصور شده است، به‌عنوان «گرندکانیون» ایران شناخته می شود. گرند کانیون دره‌ای در ایالت آریزونای آمریکاست که رود کلرادو از میان آن عبور میکند. به دلیل تشابه ساختار زمین شناسی، دره شیرز را نیز به عنوان گرندکانیون ایران شناخته ‌است. این نام گذاری به آن دلیل است که میراث جهانی سازمان یونسکو بر ثبت آن بعنوان پدیده‌ای جهانی نظر ویژه‌ای داشته باشد. در امتداد آن درختانی سربرافراشته اند که سال‌های سال آمیخته‌ ای از تلاقی طبیعت را به‌ نمایش میگذارند.

"<yoastmark

جلوه های طبیعی دره شیرز

این تنگه را صخره‌ های تند و تیز که حاصل فرسایش کوه و وقوع زلزله هستند، شکل داده‌اند. مسیر دره را چشمه‌ های متعد کوچک و بزرگ، پرآب کرده‌اند. از این جهت، دره شیرز از پوشش گیاهی و جنگلی بکر و طبیعت بسیار زیبا و دل‌انگیز برخوردار است. سراسر مسیر درختان و بوته‌های متعدد از جمله میوه‌های وحشی در آن رشد کرده‌اند. آبشاری نیز در میانه تنگه دیده می‌شود که آبشار شیرز نام دارد.

"<yoastmark

غارنشینان دره شیرز

زیبایی ها و مناظر طبیعی تنها بخشی از شگفتی های این دره ارزشمند را تشکیل میدهند. در این تنگه، محوطه‌های باستانی متعددی وجود دارد که آثاری از دوران غارنشینی انسان را در خود جای داده است. یکی از عجایب دره شیرز، مناره سنگی نام دارد. در میان تنگه ستونی طبیعی قرار دارد که در طی میلیون‌ها سال به دست باد و زلزله پدید آمده و ارتفاع این ستون از کف صخره تا بالاترین نقطه آن به 80 متر و قطر آن به 10 متر می‌رسد. به دلی لابعاد و ساختار ظاهری آن، به مناره سنگی شهرت یافته است. از دیگر عناصر ارزشمند این دره می‌توان به محوطه‌ های غنی از دوره‌های سنگ موجود در آن اشاره کرد.

"<yoastmark

آب و هوای شیرز

چنانکه از تصاویر برمی آید، این محدوده، منطقه ای مرتفع و کوهستانی است. عمق بسیار زیاد آن نیز مزید بر سرد شدن هوای آن در فصول پاییز و زمستان می باشد. بنابراین بهترین زمان بازدید از این منطقه باستانی- طبیعی، فصول گرم سال می باشد.

"<yoastmark

فراخوان مسابقه عکس کوه دماوند

در اولین فراخوان مسابقه عکس برگزار شده سال 1400، به سراغ کوه دماوند، نماد صلابت و استقامت ایران می رویم. مجموعه آیتوریسما برای به نمایش گذاشتن آثار عکاسان و معرفی مناظر کوه دماوند، اقدام به برگزاری مسابقه عکاسی نموده است. این مسابقه عکس از طریق فراخوان آن در اینستاگرام آیتوریسما انجام خواهد شد و مشارکت در آن برای عموم کاربران آزاد است. جهت اطلاع از برگزاری مسابقه عکس و رویدادهای مرتبط، به صفحه اینستاگرام آیتوریسما مراجعه نمایید.

کوه دماوند

قله دماوند در جبهه جنوبی دریای مازندران، و در بخش مرکزی رشته کوه البرز واقع شده است. قله دماوند به عنوان بلندترین قله آتشفشانی قاره آسیا شناخته می شود. دماوند دارای ارتفاعی برابر با ۵ هزار متر است که همین مورد باعث رسیدن دمای قله دماوند در تابستان ها به صفر درجه و در زمستان ها به ۶۰ درجه زیر صفر است. به سبب ارتفاع آن، در روزهای آفتابی و صاف می توانید از شهرهای تهران، ورامین، قم و دریای مازندران این قله با شکوه را مشاهده کنید.

دماوند به عنوان یکی از نمادهای ملی ایران از گذشته تاکنون،‌ جایگاهی ویژه در بین مردم ایران داشته است. به طوری که نام این کوه باصلابت در داستان های اساطیری زیادی بکار رفته است؛ مانند داستان ضحاک که در این کوه شکنجه شده است. همچنین در سال های اخیر، عکس این کوه زیبا بر رو یا پشت اسکناس ‌های رسمی به چاپ رسیده است. با این وجود نام دماوند همواره نماد مقاومت و پایداری بوده و خواهد بود، همچنین شاعران زیادی مانند فردوسی، ملک الشعرای بهار، اخوان ثالث و… در این زمینه سروده هایی دارند.

در ادامه می توانید جهت شرکت در مسابقه عکس و یا نظرسنجی آثار، به اینستاگرام آیتوریسما مراجعه نمایید. لازم به ذکر است که نتایج مسابقه در شبکه های اجتماعی و وب سایت منتشر خواهند شد.

 

 

فراخوان مسابقه عکس کوه دماوند

فراخوان مسابقه عکس کوه دماوند

پارچه بافی

طبق تحقیقات باستانی مشخص شده است که پارچه بافی از نخستین حرفه های صنعتی بوده و حتی از سفالگری نیز قدیمی تر است. اولین مبدعان این صنعت، ساکنین فلات ایران بوده اند. در ادامه به شرح و بررسی این صنعت کهن می پردازیم.

تاریخچه صنعت پارچه بافی

یافته های باستانی در محوطه های تاریخی مانند تپه سراب و غار کمربند، نشان می دهد که در فاصله سالهای نه هزار تا هفت هزار قبل از میلاد، پشم، نخستین الیاف مورد استفاده در پارچه بافی بوده است. استفاده از کرک بز که در غرب به عنوان موهر شناخته می شود نیز رواج بسیاری داشته است. غیر از آن، کتان، کنف، پنبه، ابریشم از جمله الیافی بودند که برای بافت پارچه از آن ها استفاده می شد.

پارچه بافی

پارچه بافی

در سده هفتم پیش از میلاد، آشوریان اقدام به تولید ابریشم نمودند. هخامنشیان نیز با الگوبرداری از آنان، توانستند ابریشم را به یونان صادر کنند. پارچه‌ بافی ایران در روزگار هخامنشی به ویژه در زمینه بافت پارچه‌ های پشمی نرم و مرغوب، نامور بوده است و شاهان هخامنشی به داشتن لباس ‌های گرانبها مشهور بودند. از سده سوم تا اوایل سده هفتم میلادی، بافندگی در ایران دارای اعتبار و منسوجات ابریشمی آن به دلیل داشتن نقوش پرشکوه و رنگ های شفاف ممتاز بود.

زری بافی

از آنجا که دوره‌ی صفوی همراه با اوج هنر پارچه‌بافی در زمینه‌های مختلف به ویژه زری ‌بافی، مخمل ‌بافی، قلمکار سازی و انواع دوخته دوزی روی پارچه می‌باشد. زری بافی یکی از هنرهای سنتی و دیرین ایران است. این هنر از نظر تنوع، بافت و نقش و رنگ، در دوره صفوی به اوج زیبایی خود رسید. به پارچه‌ای که در بافت آن الیاف طلا و نقره و یا گلابتون به کار رفته باشد، زری یا زریفت گفته می شود.

پارچه بافی

پارچه بافی

دستگاه های بافندگی و روش های بافت

اولین ابزار پارچه بافی، دوک نخ ریسی است که الیاف را به نخ تبدیل می کند. استفاده از دوک نخ ریسی را به دوران نوسنگی نسبت می دهند. تکامل این ایزار، نقش مهمی در پیشرفت فن نساجی داشته و مقدمه پیدایش چرخ نخ ریسی است. تاریخ ابداع دستگاه ریسندگی را به اوایل هزاره چهارم قبل از میلاد نسبت می دهند. این دستگاه یکی از دستاوردهای تاریخ تمدن است. تمدن هایی چون ایران، چین، سوریه و مصر در تکامل آن نقش بسیاری داشته اند. مکانیزم دستگاه بافندگی، در هم تنیدن تارها و پودهاست. دستگاه بافندگی تارها را به حالت کشیده نگه می دارد تا پود ها را به آن ببافند. نخستین بافته یافت شده از تپه یحیی کرمان، متعلق به هزاره پنجم قبل از میلاداست. این یافته ها از نخ هایی است که از الیاف حیوانی بدست آمده اند.

ظهور پارچه های نقش دار

در حدود دوهزارسال قبل از میلاد ، بافت پارچه های طرح دار به شکل طرح دو پودی در جنوب و غرب ایران رواج یافت. در این روش، دو پود همراه با هم و در یک سازمان بکار میرفتند. یکی از آن ها برای بافت ساده و دیگری برای نقاطی که لازم بود طرح روی پارچه آورده شود. این روش، شکل ساده ای از پارچه مرکب را تشکیل می دهد. کمی بعد از ایران، در کشور چین نوعی بافت رواج یافت که اصطلاحا به آن طرح تار مرکب گفته میشد. در این روش دو تار با رنگ های متضاد بکار میرفت. قسمتی از هر تار طبق طرح روی پارچه آورده می شد و بدون آنکه تارها درهم بافته شوند و پود از بین دو تار عبور می کرد.

تجارت و صادرات پارچه

کارخانه های بزرگ پارچه بافی ایران در شهرهای تهران، اصفهان، یزد، کاشان، قائمشهر و چندین شهر دیگر پراکنده شده اند. درحال حاضر پارچه های تولید شده از نخ مصنوعی، در صدر تجارت پارچه در ایران است. در دهه های اخیر نیز عمده پارچه موردنیاز ایران از طریق واردات تامین شده است. کشورهای خاورمیانه و بویژه صادرکنندگان نفت، واردات پارچه خود را افزایش داده اند. در دهه های اخیر کشورهایی نظیر پاکستان، ترکیه و سوریه در راس صادرکنندگان پارچه به ایران قرار گرفنتد. در حالیکه پیش از انقلاب اسلامی، در میان صادرکنندگان عمده الیاف و نخ و منسوجات پنبه ای به ایران، سهم ژاپن ۳۳،۹٪ ، هندوستان ۱۱،۶ ٪، آلمان ۷،۶٪ ، چین ۶،۳٪، کره جنوبی ۲،۳٪، ترکیه ۲،۱٪ و هنگ کنگ ۲.۱٪ بوده است.

نمایشگاه ها و کارگاه های پارچه بافی

در ایران برای نمایش هرچه بهتر و بیشتر این صنعت دیرین، کارگاه های پارچه بافی تحت نظر سازمان میراث فرهنگی، برای بازدید عموم دایر شده اند. در اصفهان که در گذشته لقب منچستر شرق را در این زمینه دریافت کرده بود، تعداد زیادی کارخانه مدرن نساجی در دوران پهلوی احداث شد. از جمله این کارخانه ها می توان به کارخانه ریسباف که از حیث معماری نیر بی همتاست اشاره کرد. در عمارت تاریخی شیخ الاسلام در اصفهان نیز، کارگاه پارچه بافی دایر شده و امکان از آن فراهم است. طی بازدید از این کارگاه میتوانید سازو کار پارچه بافی سنتی را مشاهده نمایید.

پارچه بافی

پارچه بافی