جهان وارونه (اینبار از نگاهی دیگر)
از این بالا. وقتیکه ابرها روی دامنه کوه موج میزنند….
و هوایی مه آلود که برامواج رقص میزنند…
و نه صدای خروش.. نه صدای غرش…
و در تاریکی اعماق این دریا آدماهایی زندگی میکنند
دلبسته به دنیایشان و چه تنگ نظر گویی که هستی متعلق به آنهاست…

و این تتها بخشی از دنیای وارونه است….حال تصور کنیم زمین از نگاه کهکشان چقدر کوچک و پست است…..

واقعا ما با افکارمان به دنبال چه هستیم؟؟؟؟